„ ... а, сепак не им избегав -
се обвинував за недогледот на изгрејсонцето,
За несонувата месечина
за недоизброените ѕвезди
а, себеси успеав да се измножам
со птиците што никогаш не летаат....“
„... Не ми ги гледај раните – лузни стари се,
ожилки на минатите дни, на себе
а, не поделку од синото ми небо
а патот свој,го загубив барајќи си ги очите...“
